woensdag 14 juni 2017

Chios (1)

Ik begon ooit in een vaas van prachtig groen glas alle twee-eurostukken uit m'n portemonnee te gooien. Ik zei tegen Mijn Architect: als tie vol is kunnen we weer eens naar Griekenland.
Het tikt lekker aan, hoewel ik er in mindere tijden soms wel een handvol uit moest halen.
Voor boodschappen en bijvoorbeeld ons tripje naar Engeland vorig jaar.
Als de vaas vol zou raken zou er denk ik wel duizend euro inzitten. Dat gaan we nu niet halen.

We zijn vroeger regelmatig naar het Griekse eiland Chios geweest. We hebben ons hart aan dit eiland verpand.
We kennen er veel lieve mensen, en op Oudejaarsavond 2016 haalden we herinneringen op ... hoe zou het met die en die gaan? Wat zouden we weer eens graag daar naartoe gaan. We zijn er tien jaar geleden voor het laatst geweest.

Ik ging googlen en vond uiteindelijk zo'n aantrekkelijke aanbieding, dat ik direct geboekt heb. En nu een half jaar later is het zover.
In de twee-euro-pot zit op dit moment bijna driehonderd euro. Dat is alvast mooi meegenomen. Zo makkelijk is dat nog niet om om te wisselen. Bij de ing was het apparaat kapot, bij de rabo moest je een rekening hebben, uiteindelijk lukte het bij de amro, maar dan koste het wel ruim 5 euro. Apart om voor geld geld te moeten betalen. Maar goed, toch maar gedaan, want ik kan moeilijk al die losse munten in mijn handbagage meenemen.

Alles is wel veranderd in al die jaren. Waarschuwingen voor drukte op Schiphol. Alles zelf online regelen ... we komen er niet helemaal uit, ligt het aan ons ... worden we te oud, of is het gewoon een klantonvriendelijke organisatie?
Kost veel stress en gedoe. Maar uiteindelijk lukt het natuurlijk.
We gaan vandaag voor de zekerheid extra vroeg op pad. Om 7 uur van huis, trein naar Schiphol om half 8, terwijl we pas om 12:00 vliegen.

Voordat we inschecken geen soja-cappuccino te vinden, huh ... zo'n moderne luchthaven en dan geen plantaardige melk? Wat achterlijk.
Na het inchecken gelukkig wel, bij Leon, en ook nog een heerlijk vegan chocoladehapje!



We kopen wat boeken en water voor in het vliegtuig. Ik heb een hele berg gesmeerde boterhammen meegenomen, dus hoeven we nog niet te spijbelen wat betreft vegan eten.
We hebben ons voorgenomen deze vakantie vegan te eten, maar doen niet moeilijk als het een keertje niet lukt.
Omdat we niet veel bagage willen en kunnen meenemen, sleep ik ook niet allerlei voedsel mee. Ik heb een paar dingen die nog in de koelkast lagen mee en wat cupjes vegan koffiemelk ... verder zien we wel.

Tevens heb ik wat presentjes voor vluchtelingen bij me. Ik stel me zo voor wat ik als eerste zou willen hebben als ik na zo'n nachtmerrie-tocht uit een bootje zou stappen. Behalve vriendelijkheid, troost, eten en drinken zou ik mezelf op willen frissen. Maar eigenlijk kan ik het me helemaal niet voorstellen, hoe dat zou zijn ... verschrikkelijk!
Ik heb 5 tasjes gemaakt voor (jonge) vrouwen. Er zit in shampoo, tandpasta, tandenborstel, een haarborstel met spiegel, wat maandverbandjes, een pleister (symbolisch bedoeld) en mijn buurvrouw van de bloemenwinkel gaf nog verfrissingsdoekjes en wat armbandjes.
Het blijft een aardigheidje.



In het vliegtuig heeft Mijn Architect met de passagier die naast hem zit een geanimeerd gesprek. Het is een Rus die op Cyprus woont, Sergey, werkzaam in Shipping. Ik ben lekker aan het lezen. Hoewel vliegen niet mijn hobby is, vliegt de tijd voorbij.



Op het vliegveld van Athene aangekomen hebben we bijna twee uur wachttijd, maar ook dat gaat snel. We raken in gesprek met wat Nederlanders die werken voor Frontex.
We vliegen met een Bombardier propellervliegtuig en komen om 19.00 uur aan op Chios. Het vliegveld is weinig veranderd sinds tien jaar geleden.



Er is geen transfer naar ons appartement en een taxi kost bijna 60 euro. We besluiten een auto te huren, maar hebben geen creditcard. Uiteindelijk mochten we de auto meenemen om naar de supermarkt te rijden, om te pinnen voor de borg. Dat was wel grappig. We huren de auto dan maar gelijk voor de hele vakantie en gaan op weg naar het noordwesten, we verblijven in het dorp Volissos, op ongeveer 40 km vanaf het vliegveld. Dat lijkt niet ver, maar het is een indrukwekkende route, met veel steigen en haarspeldbochten. We hopen het te bereiken voordat het donker wordt.

Als we bij het appartement arriveren is er niemand, het is donker. We bellen naar de eigenaar en hij put zich uit in excuses en komt aangescheurd. Hij zegt dat Expedia, waar we onze reis geboekt hebben, hem niet in kennis gesteld heeft. Om het goed te maken, krijgen we een ander appartement, het grootste en mooiste dat hij heeft. Voor ons hoefde dat niet, maar het is wel een geweldig mooi appartement.



Het is inmiddels bijna 22.00 uur ... we zijn te moe om nog te gaan eten. Ik heb een zakje Wilmersburger tortelloni, kook dat even en we eten dat als snack ... samen met de heerlijke locale wijn die in de koelkast lag. Op het fantastische dakterras met zicht op het verlichte kasteel èn met de geluiden van drie soorten uilen: de kerkuil, de steenuil en de dwergooruil!
Het was een lange dag, maar we zijn er ... twee hele weken lang.










woensdag 31 mei 2017

Vlierbloesemsiroop


Wanneer ik een goede raad mag geven:
De vlier bloeit, het is mei. Vooruit, pluk vlier!
Het is niet zo vaak mei meer in uw leven,
misschien nog dertig keer, misschien nog vier.

(Annie M.G. Schmidt)





vrijdag 21 april 2017

So What!

Hier in Gouda staat een bijzonder gebouw, een voormalige Asschuur.
De asschuur werd gebouwd in1844 en diende voor opslag van haardas. Toen er nog met turf gestookt werd werd de as gebruikt bij de productie van zeep en glas.
In 1922 werd de gemeentelijke reinigingsdienst er gehuisvest met paardenstallen.
Sinds 1970 zit poppodium So What! in het gebouw.

Vanavond treedt daar een band op die we tijdens de Popronde tegenkwamen, Stillmode, die vond ik leuk, dus gaan we daar heen.
Wij zijn natuurlijk van de generatie die niet standaard oordopjes bij zich heeft, maar met propjes papieren zakdoek gaat het ook wel.
Wat moet het allemaal loeihard tegenwoordig. En donker. Maar leuk was het!












zondag 16 april 2017

Pandaberen

Vandaag ruimte voor een paasblog van Remco Stunnenberg, omdat ik het zelf niet beter kan zeggen:

Pic: ©RemcoStunnenberg

Kosten nog moeite werden/worden/zijn gespaard om twee pandaberen vanuit China naar hier te halen. Eenmaal geland op Schiphol kregen deze dieren een onthaal dat zijn weerga niet kent…
Voorpaginanieuws was het!

Het brengt me bij deze foto die ik vorige week maakte vanuit mijn auto voor de “poort” van een zuivelbedrijf in Brabant. Daar waar kalfjes bruut worden weggerukt bij hun moeder en worden opgesloten in krappe plastic kisten…

En waarom? Omdat de melk die eigenlijk voor hen is bestemd in handen valt van de mens. Die drinkt er gretig van. En is het niet in vloeibare, dan in eetbare vorm: kaas, yoghurt, kwark, chocolade, taarten, koekjes, pastasauzen… Je kunt het zo gek niet bedenken of er zitten sporen in van dit van de dieren gestolen product…

Ondertussen doen de immorele marketeers van deze al even immorele industrie (de Campina’s van deze wereld) er alles aan de consument een heel andere, vrolijke waarheid te doen laten geloven; vrolijke, dansende, springende koeien in de wei…. Kijk maar eens op dat pak melk of yoghurt in uw koelkast!

Ik zeg u: de werkelijkheid is veel minder sexy! Koeien die jaarlijks op onnatuurlijke wijze worden bevrucht, kalfjes die worden opgesloten en worden vetgemest voor de slacht. En wat te denken van de moeders, zuivelslavinnen zoals ik ze noem. Na max 5 jaar zijn ze letterlijk uitgemolken en gaan ze op transport richting slachthuis. Stank voor dank! Om over de enorme vervuiling die deze sector veroorzaakt nog maar te zwijgen… En over stank gesproken!

En denk niet dat het er in de biologische zuivelsector heel anders aan toe gaat. Ook daar eindigen de slachtoffers na max 5/6 jaar in datzelfde slachthuis. Ook daar worden de kalfjes gescheiden van de moeders. Maar daarover lezen of zien we zelden tot nooit iets op het Journaal of in de kranten.

Die berichten liever over twee schattige pandaberen. Dat verkoopt! Net als gestolen zuivel!

Uitmelken noemen we dat. Letterlijk en figuurlijk! En eenmaal uitgemolken door de mens, dan wacht de vergetelheid/slacht…

Remco Stunnenberg




donderdag 30 maart 2017

Eet Lekker Mee (63)

Weer een volgeboekte avond, gezellig en vrolijk!

Menu:
Courgette met rode uienconfituur en peterselieroom

Wortel-linzensoep

Falafel met brandnetel en Tahin-pindasaus
Tomatenbulgur met erwtjes
Bloemensalade

Bosbessentaart







Bosbessentaart


Ik ben grote fan van de video's van de Peaceful Cuisine. Zelfs als je niet van plan bent het gerecht te maken, of niet van koken houdt, dan nog is het heerlijk om deze filmpjes te bekijken. Heel rustgevend.

Voor het ELM-diner maakte ik deze Blueberry Cake. Ik heb de hoeveelheden uit het oorspronkelijke recept verdubbeld omdat ik een grote (vierkante) springvorm gebruikte.


Voor de bodem:
60 g amandelen
80 g havermout
60 g kokosolie
60 g dadels

Meng de ingrediënten fijn in een keukenmachine. Leg een stuk bakpapier op de bodem van de springvorm. Verdeel het mengsel over de bodem en druk aan met een lepel. Bak de bodem 15 min. in een oven op 180 °C.


Voor de vulling:
300 g cashewnoten (geweekt)
300 g bosbessen (diepvries)
260 g suiker
400 ml kokosmelk
400 ml water
3 tl agar-agar
2 el maizena

200 g verse blauwe bessen


Blender de ingrediënten voor de vulling (behalve de verse bessen). Doe het mengsel over in een pan en breng het al roerende aan de kook, op laag vuur, tot het dikker wordt.

Verdeel de verse bessen over de bodem. Giet de vulling er overheen. Laat afkoelen en laat enkele uren opstijven in de koelkast.


Blauwe bessen zijn van binnen licht van kleur, diepvries bosbessen zijn wel door en door gekleurd, vandaar de prachtige diepe kleur van deze taart.





dinsdag 28 maart 2017

Eerste dakterrasdagje


Sinds vandaag heb ik er weer een leefruimte bij, het dakterras is (hopelijk) de plaats waar we veel tijd gaan doorbrengen.
Heerlijke dag vandaag. Er kwamen al bijtjes, hommels en vlinders (zelfs een boomblauwtje) kijken of er al wat te halen valt. Helaas heb ik ze nog weinig te bieden.
De bloemen van Rhododendrom Wendy zijn bijna open, ruim twee weken eerder dan vorig jaar. 

Ik heb de groentebak opgeruimd. De zuring en andere wilde planten eruit en kapucijners er in.

De zuring gooi ik niet weg, het is net genoeg voor een lekker dipsausje, geïnspireerd op een recept uit het leuke boek Eetbare wilde planten.

Ik pureerde de zuring met wat zonnebloempitten, scheutje olie, citroensap, agavesiroop, peper en zout. Lekker met groente- en cassavechips.






Verder lekker lezen in het zonnetje!

woensdag 22 maart 2017

Snelle zoetzure Courgette


Dit is bij heel veel gerechten lekker en het ziet er ook mooi uit!

100 ml appelciderazijn
30 ml water
50 g suiker
1 tl korianderzaad
1 tl roze peperkorrels
1 tl venkelzaad
snufje gedroogde rode pepervlokken

2 courgettes
1 tl gedroogde dille
bosui, in dunnen ringetjes gesneden





Verwarm azijn, water, suiker en specerijen in een pannetje. Laat 5 minuten trekken en giet door een zeef in 
Schaaf de courgettes in flinterdunne plakjes en leg ze in een afsluitbare bewaarbak.
Schenk het vocht door een zeef over de courgette en voeg de gedroogde dille toe.
Sluit af en draai de bak rond zodat het vocht goed verdeeld wordt. Doe dit een paar keer en bewaar na afkoelen tot gebruik in de koelkast.

Serveren:
Laat de courgette uitlekken (bewaar het vocht voor een dressing), en drapeer de courgetteplakjes op een bord.

Strooi er de bosui overheen.


donderdag 16 maart 2017

Eet Lekker Mee (62)

Een vriendin vroeg gisteren of er vandaag mensen konden komen eten. Tuurlijk hoeveel? Twee, o nee vier. Later werden het zeven en tenslotte negen.
Geen punt.

's Morgens eerst wat brandneteltopjes plukken en ook wat viooltjes en madeliefjes.

En dan gauw aan de slag.


Het was een internationaal gezelschap met Italianen, een Finse, een Schotse, een Deen.
Deze groep had net de weektraining Strength Based Coaching afgerond.


Het was een bijzonder vrolijke, uitbundige avond met veel zingen en lachen. Wat een geweldig leuke mensen!


Menu
Green cabbage soup
Zuppa di cavolo verde

Pasta primavera with nettle
Pasta primavera con ortica

Pannacotta olivello spinoso con papapergelatina 
Buckthorn panna cotta with poppyjelly


zaterdag 25 februari 2017

Zwarte rijstnoodles met chinese kool



zwarte rijstnoodles
kokosolie

1 ui
2 teentjes knoflook
1  kleine (of halve) prei
2  bosui
halve rode paprika
stukje gember
100 g shii-takes
pakje tofu pittige roerbakreepjes
1 el miso
1 el sojasaus

50 gr cashewnoten, geweekt
pakje kokosmelk
1 tl kerriepoeder
sap van een halve citroen
zout en cayennepeper

1 chinese kool
zwarte sesamzaadjes
k&k gebakken uitjes


Kook de noodles en laat uitlekken.
Pel de ui en snijd in stukken. Pers de knoflookteentjes. Snij de prei in ringetjes, de paprika in stukjes en rasp de gember.
Snijd de paddestoelen ook in stukjes. Verhit wat kokosolie in een wok. Voeg de groenten in gedeeltes toe en roerbak een paar minuten. Doe de miso en de tofureepjes erbij, blus af met sojasaus en laat nog even op zacht vuur sudderen.


Doe de geweekte cashewnoten met de kokosmelk, kerriepoeder, citroensap, snufje zout en cayennepeper in de blender en laat draaien tot een gladde saus, voeg zonodig een scheutje water toe.

Snij en was de chinese kool (bewaar wat stukjes mooi blad voor de garnering). Doe de kool met aanhangend water in een pan. Laat kort slinken. Voeg de cashew-kokossaus toe, roer door en schep de noodles er door.

Schep de noodles met kool op een bord en doe er het groentemengsel op en naast.
Garneer met de sesamzaadjes, gebakken uitjes en de koolblaadjes.




donderdag 23 februari 2017

Spaghetti van groente


Ik maak graag gebruik van mijn spiraalsnijder en meestal neem ik daarvoor een courgette.
Dat gaat perfect en zo eet je ongemerkt meer groente en minder pasta.
Vandaag probeerde ik eens pastinaak. Net als bij winterwortel moet je wat meer kracht zetten, maar voor een maaltje van twee personen is het wel te doen.



Zo maakte ik het volgende gerecht:

Spaghetti van pastinaak met tuinboontjes en paddestoelen, met saus van spinazie en kikkererwten, gegarneerd met roggebroodkruim en wortelslijpsel.


Eigenlijk hoort dit recept met verse dubbelgedopte tuinboontjes, maar die zijn er voorlopig nog niet.
Voor dit gerecht voldoen tuinboontjes uit de diepvries of uit een potje ook.

Zelfs bij tuinbonen uit een potje verwijder ik nog de velletjes, ik lust die echt niet, maar dat is mijn afwijking.

1 potje tuinbonen, afgespoeld
150 g paddestoelen (ik had een mix van kastanjechampignons, nameco en duinvoetjes)
3 pastinaken
olijfolie
250 g spinazie
1 sjalot
2 teentjes knoflook
een half potje kikkererwten
100 g edelgist
sap van een citroen
1 el miso
wat peper
1 tl  tijm
 water
2 stuks roggebrood

Saus
Fruit de sjalot en de knoflook in wat olie, voeg de gewassen spinazie toe en laat de spinazie al roerende slinken.
Doe de spinazie in de blender met de kikkererwten, edelgist, citroensap, miso, tijm, peper en wat water en blender tot een gladde saus, zonodig meer water toevoegen.
Doe de saus terug in de pan en warm even door. 

Pastinaakspaghetti
Schil de pastinaken, maak slierten me behulp van een spiraalsnijder. De reststukken van de pastinaak sneed ik met de hand in fijne reepjes, zodoende werd alles gebruikt.
Blancheer de slierten 2 minuten in kokend water en laat uitlekken.
Doe terug in de pan met een scheutje olijfolie en meng er de (dubbelgedopte) tuinboontjes door.

Paddestoelen
Bak de paddestoelen kort in wat olie met tijm, peper en zout, en zet apart.

Roggebroodkruim
Maal in de keukenmachine twee stuks roggebrood fijn en bak dit in wat olie met peper en zout knapperig. Doe over in een schaaltje.


Schep de pastinaakspaghetti in een bord, lepel er spinaziesaus over, leg daar de paddestoelen op en bestrooi met roggebroodkruim.


Met een wortel-puntenslijper maakte ik de garnering … kwam ik weer tegen, zo’n leuk gek ding.













vrijdag 10 februari 2017

Griekse tomatensoep


Er ligt weer een laagje sneeuw op het dakterras. Binnen is het warm en er staat een pan tomatensoep te pruttelen.



Ik had nog een pakje kritharaki (κριθαράκι) liggen, Griekse pasta in de vorm van rijst, ook wel orzo genoemd.
Ik herinner me de heerlijke soep van Maria op Chios en maakte een vergelijkbare.



1 scheutje olijfolie
2 rode uien
2 kleine wortels
3 stengels bleekselderij
2 teentjes knoflook
2 el tomatenpuree
1 laurierblad
2 tl tijm
2 tl oregano
snufje cayennepeper
3 groentebouillonblokjes
1 fles passata rustica (La Bioidea)
1 liter water
60 g kritharaki 
2 el fijngehakte peterselie
peper

Snij de ui, wortel en bleekselderij in kleine blokjes. Fruit een paar minuten in de olijfolie.
Voeg de tomatenpuree, kruiden, geperste knoflook en laurierblad toe, roer goed door.
Schenk de passata en het water erbij, voeg de bouillonblokjes toe, breng aan de kook en dan op laag vuur nog een kwartiertje zachtjes laten koken, zo nu en dan roeren.
Verwijder het laurierblad.
Ik heb er dan heel even de staafmixer ingezet, maar niet geheel gepureerd.
Voeg de kritharaki toe en laat nog een kwartiertje pruttelen.
Strooi er de peterselie over en wat gemalen peper en serveer met stevig brood.
Heerlijk verwarmend soepje en wakkert het verlangen naar Chios aan.