donderdag 16 november 2017

Pompoen-appeljam (2)


Elke herfst maak ik van pompoen en appels een soort jam. Er zijn nu volop pompoenen. Deze keer neem ik voor de appels de Schone van Boskoop, of goudreinetten. 
Ik maak het in grote lijnen zoals hier.

Ik had stad en land afgelopen voor Marmello, maar dat is momenteel niet verkrijgbaar vanwege grondstofproblemen. Vreemd, wat volgens mij maak je pectine van appels of kweeperen ... die zijn er toch genoeg zou je denken.

Maar goed, ik gebruik nu weer eens de bekende geleisuiker speciaal.

Verder voeg ik naast het gemberpoeder ook wat verse gember toe.
De pompoenen die ik gebruik zijn biologisch, dus die schil ik niet.

Aan de slag:

1300 g pompoen in stukjes
700 g appel, geschild en in stukjes
750 cl water
1 tl kaneel
1/2 tl gemberpoeder
1/2 tl verse gember (uit de knoflookknijper)
sap van 1 citroen
2 pakjes geleisuiker speciaal

Zet de pompoen en de appel op met het water, kaneel en gember.
Laat zachtjes koken tot alles zacht is.
Pureer met de staafmixer.
Voeg citroensap toe en in gedeelten de suiker, goed roeren.
Breng op hoog vuur aan de kook, blijven roeren, laat het een minuut flink borrelen.
Schenk ik potjes, deksel erop, en zet op de kop.




Het is heerlijk geworden, ik moet zeggen dat deze lekkerder is dan de vorige versie, door het soort appels en de verse gember denk ik. Nu hou ik ook wel erg van goudreinetten.
De jam is heerlijk fris en kruidig en niet zo heel erg zoet.


Ik kan weer even vooruit, voor mijn b&b-gasten, voor de verkoop en voor onszelf natuurlijk.


dinsdag 14 november 2017

Vlierbessensiroop


Zoals misschien bekend is, hou ik erg van vlier (Sambucus nigra) en van wat je er allemaal van kunt maken.
In het voorjaar ga ik altijd voor de bloesem om vlierbloesemsiroop en -gelei te maken en in het najaar pluk ik bessen voor in de jam.
Ook bewaar ik altijd een paar vlierbessen in de diepvries, om iets een mooi rood kleurtje te geven, bijvoorbeeld stoofpeertjes.
Toen ik in augustus vlierbessen had geplukt was er geen tijd om er verder iets mee te doen. Ik heb ze toen schoongemaakt en in de vriezer gedaan. Vandaag besloot ik er siroop van te maken, geïnspireerd door dit recept van Scent & Spice.

1 kg vlierbessen 
15 g vers geraspte gemberwortel
water
2 kruidnagels
1 kaneelstokje
1 steranijs en 2 kardemompeulen
kokosbloesemsuiker
suiker
sap van 2 biologische citroenen

Ik heb gekozen om voor de helft kokosbloesemsuiker te gebruiken, omdat ik dat nog had staan en het een lekker kruidige smaak geeft. Niet omdat het gezonder zou zijn, want alle soorten suiker zijn even ongezond. Maar een siroop bestaat nu eenmaal vooral uit suiker.
Het originele recept wordt met honing gemaakt, maar dat gebruik ik niet en het is dan niet lang houdbaar.

De vlierbessen en gember gaan in een grote pan, met een laagje water. Ik laat het zachtjes sudderen tot de bessen zacht zijn en hun sap afgeven. Dan door de roerzeef en vervolgens door een kaasdoek filteren.
Terug in de omgespoelde pan langzaam verhitten en de specerijen toevoegen.
Ik laat het op zacht vuur een kwartiertje trekken, dan vuur uit en nog een uurtje laten trekken met de specerijen en het sap van twee citroenen.

Door een zeef gieten om de specerijen te verwijderen, afmeten hoeveel vocht er is.
Ik had ongeveer 800 ml. Daarbij deed ik 600 gram suiker in gedeeltes, even kort opkoken en in flesjes gieten. Deze op de kop zetten.
O ja, uitkijken voor vlekken, wat je wast het er nooit meer uit.

Gesloten blijft het ruim een jaar goed.
Lekker in thee, als limonadesiroop met koud of warm water, of in dressing of vinaigrette.
Bij griep en verkoudheid driemaal daags 1 à 2 eetlepels.





  

donderdag 2 november 2017

Eet Lekker Mee (72)

Deze keer een ELM met een knipoog naar Groningen. Streekgerechten maar dan geveganiseerd. Dat is nog niet zo simpel, want hoewel de Groninger keuken vaak eenvoudig is, zit er in bijna alles wel vlees, ei of zuivel. Maar ik ga een poging wagen.
Knipselbonen heb ik al eens gemaakt en het zat maar in m'n hoofd om het een keer voor mijn gasten te maken. 

Zo'n leuke avond met lieve mensen en o, verrassing daarbij ook onverwacht onze vrienden uit Groningen!

Twee collages van gast Birgit:

Bijna vijf jaar geleden aten we voor het eerst Knipselbonen. Nu ik een ELM wilde organiseren met Groninger gerechten heb ik weer een pakketje besteld bij Knipselbonen.nl.
Hoe ik het gerecht maakte komt nog op de blog.
Ook hoe ik de Krentjebrij maakte.



zondag 15 oktober 2017

Natuurgoed Ziedewij

Mijn Architect is betrokken bij de ontwikkeling van Natuurgoed Ziedewij in Barendrecht.
Vandaag is daar een etentje voor de mensen die een bijdrage geleverd hebben en ik mag mee. Ik had eerst wat bedenkingen, ik verwachtte wel veel groente, maar was bang dat er toch veel vlees en zuivel gebruikt zou worden.
We pakken de trein naar Barendrecht en dan verder met OV-fietsen.


Bij aankomst is het al zo’n leuk gezicht, gedekte tafels buiten … wat hou ik daar toch van!
We krijgen een lekker welkomsdrankje: Vlierbloesem martini.
Het plan wordt gepresenteerd en we krijgen een rondleiding over het terrein. Ziedewij is een 10 ha groot natuurlandgoed. Ik ga hier niet uitweiden over het project, maar ben je geïnteresseerd, kun je hier meer lezen.


Ik ben steeds weer verbaasd als ik in ons volgebouwde Zuid-Holland dit soort plekken zie.
Tijdens de wandeling ontmoeten we ook deze bewoners:



We komen bij een grote cirkel en ik vraag me af hoe dat zo mooi blijft, die rand waar we op kunnen zitten.
We krijgen een heerlijke soep van kastanje en pompoen met crackers van amarant en kastanjes.
De soep wordt verwarmd op een soort rocketstove, fantastisch ding!





Het is hier heel sfeervol en we hebben geluk dat het zulk zacht weer is.

We krijgen een mandje en mogen zelf wat bloemen uitzoeken om straks de maaltijd mee op te fleuren.

Helemaal rechtsonder zie je perzikkruid. Volgens de mensen daar is het giftig, terwijl ik van mening was dat het eetbaar is. Toch maar niet gegeten, want ik weet het niet zeker.
Verder had ik bekende eetbare bloemen zoals rode klaver, kaasjeskruid, goudsbloem en komkommerkruid. Nieuw voor mij was dat cosmea ook eetbaar is.
Ook had ik nog een mij eenbekende plat met donkerrode besjes ... ben vergeten wat dat was, hij ligt over het perzikkruid.
We wandelen door het bos terug en komen bij de gedekte tafels.


Ik heb me voor niks zorgen gemaakt,  alle gerechten, op 1 na, zijn vegan.
Voor de carnisten wordt er een worstje geroosterd. Dat is alles!
Zo kan het dus ook, in plaats van heel veel dierlijks en 1 groentegerecht. De omgedraaide wereld, ik ben helemaal enthousiast.

Het menu:
  • Stamppot van aardappel, aardpeer, wilde wortels en knollen, food forest style met shiitake paddestoelen
  • Witte kimchi van diverse groenten (daar ga ik het recept van vragen)
  • Kweeperengelei, vijgenchutney en lekker zuurdesumbrood
  • Salade van meloenpeer en zoveel mogelijk blad uit het wild en uit de meerjarige moestuin, met een dressing van lijsterbesazijn en zelfgeperste walnotenolie.

Gelukkig lag er een A4 op tafel met het menu en wat er in de salade zat (met een sterretje kende ik nog niet, heb ik inmiddels opgezocht):

Rucola
Citroenmelisse
Munt
Bloedzuring
Oenotherablad (teunisbloem)
Snijbiet
Goudsbloem
Cosmeabloem
Grove bieslook
Romainesla
Sinaasappelmelisse *
Kaasjeskruid
Ocablad *
Oostindische kers
Saltbush *
Dahliabloem
Ananassalie *
Meloenpeer *


Heerlijk allemaal en heel gezellig.


We krijgen ook nog een film over hoe de varkens gehouden worden, de boer vertelt het hele verhaal, gelukkig krijgen we niet de slacht te zien. Maar dat heeft wel plaatsgevonden, want daar zijn de worsten op de grill van. 
Na het eten lopen we in het donker weer naar de cirkel, waar inmiddels een groot kampvuur brandt.

We krijgen daar een Nocino-borreltje en een voedselboscake van hazelnoten, abrikozen, pruimen met honing en huisgemaakte amandelspijs. Deze was dus ook niet vegan, maar we hebben het wel geproefd.

Heel bijzonder en inspirerend allemaal, blij dat ik toch meegegaan ben.



zaterdag 14 oktober 2017

Knipselbonenschotel



Knipselbonen of dreuge bonen is een traditioneel Gronings streekproduct. Om bonen van de zomer te bewaren voor de winter werden ze gedroogd. Bijzonder is dat deze bonen in de peul gedroogd én gegeten worden.
Er zijn verschillende rassen geschikt om tot knipselbonen te drogen.
De bonen blijven op de tuin staan tot ze geel worden. Ze worden geoogst door de hele plant uit de grond te trekken en in z'n geheel te laten drogen, op zolder op kranten of opgebonden of geregen aan touwtjes in de zon en wind.
Slow food pur sang! Het oogsten en drogen is zeer arbeidsintensief en het weken en koken neemt geruime tijd in beslag.

Waarom knipselbonen? Omdat je ze met een schaar in kleinere stukjes knipt!


Ik had een pakket besteld voor 8-10 personen. Zo grappig, pakket komt gewoon via de brievenbus, gedroogde bonen wegen bijna niks.
Eerst goed wassen, in stukjes knippen en dan 24 uur laten weken.




In de bijgevoegde handleiding staat dat de bonen in het weekvocht worden gekookt. Ik vond dat weekvocht er niet smakelijk uitzien en heb het afgegoten.
Omdat in het originele recept worst en rookspek meegekookt worden, bedacht ik om ze smaak te geven te koken in paddestoelbouillon. Dat was een goeie greep, na 2½ uur werden ze al smakelijk.
Twee kilo aardappels erbij en nog 20 minuten koken.

Omdat ik er wat meer kleur in wou hebben, voegde ik tot slot nog wat geroosterde zoete en paarse aardappel toe.


foto: Jan Wilde een Tuin
Daarbij maakte ik vegan worst, vegan jus en gebakken spekjes van DVS.
Ik had elf porties en mijn gasten vonden het allen lekker.
Een gerecht van vroeger, maar dan aangepast aan de tijd, dus zonder diertjes.


Eet Lekker Mee (71)


Vanavond maakte ik voor een leuk, divers gezelschap het volgende menu:

Pompoensoep met Vadouvancrème
Enchillada's van zwarte bonen en zoete aardappel
Mix van zilvervlies-, rode en zwarte rijst
Salade van gepofte biet met bleekselderij, walnoot en tofu
Mangotaartje met slagroom



Het fooienpotje geleegd en de inhoud, met dank aan mijn lieve gasten, overgemaakt naar Stichting Melief.

Enchillada's van zwarte bonen en zoete aardappel


Voor de basis van dit recept werd ik geïnspireerd door de allerhande, maar maakte het verder naar eigen inzicht.
Verwarm de oven op 180°C.

olie
1 flinke zoete aardappel, in kleine blokjes
2 sjalotjes, gesnipperd
1 rode paprika, in stukjes gesneden
2 teentjes knoflook, fijngehakt
1 tl komijnpoeder
1 el agavesiroop
1 tl zout
250 ml groentebouillon
500 g zwarte bonen (ik heb altijd voorraad in de vriezer, maar uit pot/blik kan ook)
12 tortilla’s (of zoveel tot de vulling op is)

300 ml tomatensaus
1 tl chilipoeder
200 ml kokosmelk
12 tortillas (middel)
peterselie
geraspte kaas (Wilmersburger)

Rooster de zoete aardappelblokjes gaar in de oven of bak in wat olie.
Fruit ui in wat olie, voeg paprika toe en roer 5 min.
Voeg knoflook, komijnpoeder, agavesiroop en zout toe.
Schenk de bouillon erbij en roer er de zwarte bonen door, verwarm nog 5 min.

Schep het mengsel op de tortilla’s, rol ze op en leg ze in een grote ovenschaal (of twee kleinere)

Verhit de tomatensaus met het chilipoeder en de kokosmelk en schenk over de tortilla’s.
Verdeel er de kaas over en druk deze met de achterkant van een lepel een beetje in de saus. Vegan kaas smelt dan beter.
Bak ong. 30 min.
Strooi er de peterselie over en serveer.
Volgende dag ook nog lekker!





woensdag 11 oktober 2017

Buddha bowl


Dit jaar schijnt het jaar van de Buddha bowl te zijn. Ik zag het al regelmatig voorbij komen, maar had er nog geen zelf gemaakt. Hoewel het natuurlijk niet iets nieuws is.
Buddha bowls zijn kommen vol kleurige groenten, granen en plantaardige proteïnes.
De site van Vegan Monkey geeft een mooie uitleg.

Er zitten zo’n 8 tot 9 ingrediënten in uit de volgende ingrediëntgroepen:
  • Groenten
  • Volkorengranen
  • Peulvruchten
  • Plantaardige eiwitten
  • Noten en zaden
  • Dip of dressing
Maar er zijn geen echte regels, het is vooral ook handig om restjes op te maken.
Ook maakt het niet zoveel uit of je nu oosters, mediterraans of Hollands combineert, als het maar passend is en goed smaakt. Verder is het weer eens iets anders, uit zo’n kommetje eten.
Om het helemaal gezond te doen, eten we met stokjes. We zijn daar niet zo bedreven in, dus zijn vooral heel erg lang bezig met eten.
Dat is dan weer mooi, omdat het beter voor je spijsvertering schijnt te zijn dan alles even snel naar binnen te schuiven. Het is vooral gezellig, samen lekker lang tafelen.

Ik maakte de bowl voor ons tweetjes met de volgende ingrediënten:

150 g mix van zilvervlies-, rode en zwarte rijst, gekookt
olie
1 prei en 2 lenteui, in ringetjes (de groene uiteinden voor garnering bewaren), geroerbakt met wat sojasaus
¼ chinese kool, fijngesneden en gesmoord in olie/water
½ groene paprika, kort geroerbakt
200 g shiitake, in vieren gesneden en kort geroerbakt
1 bakje blokjes tempeh ketjap (180 g), gebakken

1 grote tomaat, in blokjes gesneden
2 el geroosterde zonnebloempitten
handje bladselderij, fijngesneden
snufje komijn, gemberpoeder, chilipoeder, peper en zout
zwart sesamzaad
saus (ik had een zakje Indian wok Bengali Coconut van Patak’s), kort opgewarmd.

Ik bakte de groentes apart in de wok, en hield alles tot serveren warm in de oven.

Serveren:
Start met twee lepels rijst midden in de kom en dan rondom de verschillende groenten, paddestoelen, tempehblokjes en tomaat.
Schep de saus erop en garneer met zonnebloempitjes, sesamzaad en bladselderij.

Ik heb nog wat bloeiende Oostindische Kers op het dakterras, zo’n lekker pittig bloempje maakt het helemaal af.

We hebben gesmuld.









woensdag 27 september 2017

Salade van gepofte biet met bleekselderij, appel, walnoot en tofu



Ik had een bestelling om een lunch te bezorgen. Mijn bedrijf Engelwortel is kleinschalig, dus zoek ik altijd naar oplossingen voor verpakkingen en ik wil graag plastic vermijden.
Je kunt als bedrijf natuurlijk eco-friendly disposables bestellen, maar dat moet meestal in giga-hoeveelheden, dus niet haalbaar.
Ik weet niet precies wat milieuvriendelijker is, papier of plastic, maar ik denk dat papier sowieso diervriendelijker is, als ze dat eten gaan ze er niet dood van vermoed ik.
Hoe vreselijk is toch dat zoveel dieren en vogels sterven door ons plastic.

Terug naar mijn order: Als extraatje wilde ik bij de broodjes een rode bietsalade doen.
Maar waar doe je dat in om het kliedervrij op de fiets te bezorgen?

Opeens had ik een lumineus idee. Ik doe het gewoon in een potje.
Ik bewaar bijna alle glas wat ik gebruik, toch vond ik niet echt een geschikt maatje.
Terwijl ik in mijn keuken rondkeek, wist ik het: die kleine kruidenvoorraadpotjes, die worden het! Is dat leuk of is dat leuk. 😃

Zo maakte ik de salade:

3 kleine rode bietjes
1 sjalotje
2 stengels bleekselderij
1 appel

1 tl notenolie
50 g walnoten
gefermenteerde tofu (FeTo van Taifun
2 el vegan pesto
wat takjes selderij

Verwarm de oven voor op 175°C. Verpak de bietjes afzonderlijk in aluminiumfolie en pof ze in en klein uurtje gaar in de oven. Laat ze tot handwarm afkoelen, en pel daarna de schil er af. Snij de bieten in kleine blokjes en doe in een schaal.

Snipper het sjalotje ultrafijn
Snij de bleekselderij in kleine blokjes
Schil de appel en snij ook in kleine blokjes
Meng biet met sjalot, bleekselderij en appel en voeg de olie toe.
Schep het bietenmengsel voorzichtig in de potjes

Hak de walnoten in stukjes en strooi ongeveer een eetlepel per potje over de biet
Snij de tofu in kleine blokes, meng er de pesto door en schep in ieder potje een eetlepel bovenop de walnoten
Garneer met wat takjes selderij. Sluit de potjes.

Ik had voldoende voor 4 kleine potjes voor de klant en er was ook nog wat over voor onszelf.











zaterdag 16 september 2017

Veebeoordelen

Vandaag vindt er in mijn woonplaats het Nationaal Kampioenschap Veebeoordelen 2017 plaats. Tijdens dit NK Veebeoordelen beoordelen deelnemers uit heel Nederland roodbonte en zwartbonte koeien op hun uiterlijke kenmerken: frame, type, uier, beenwerk en het algemeen voorkomen. Degene die dit volgens de jury het best kan, mag zich Nationaal Kampioen Veebeoordelen 2017 noemen.
Omdat ik boodschappen op de Markt moest doen kwam ik er langs. Gelukkig stonden de dieren onder een tent en was er genoeg stro. Het waren 15 koeien en ze stonden of lagen er best relaxed bij.


Het idee achter dit evenement staat me erg tegen. Eerst dat gesleep met die dieren, hoewel ze gelukkig niet echt van ver kwamen, iets beoordelen dat voor (onbekend) dierenleed staat, we zijn nu toch wel wijzer, en dan dat beoordelen van frame, type, uier, beenwerk en het algemeen voorkomen!
Alsof het auto’s zijn ... of die universele Missverkiezingen, waar ook wordt gelet op frame, type, UIERS, beenwerk en of ze kunnen praten. Maar goed, die Missen kiezen daar zelf voor, alhoewel … MISSschien ook niet als je bedenkt dat ene Trump zich met de organisatie bemoeit en daar een lucratief aandeel in heeft. 


Zou het gaan om het beoordelen van de natuurlijke staat, de meest blije koe, zeg maar … dus met hoorns en niet van die giga uiers, geen kunstmatige inseminatie (is verkrachting) en geen wegnemen en doden van de baby’s, dan zou ik me er misschien nog wel in kunnen vinden, maar ik weet natuurlijk wel dat ik in een andere wereld leef.
We hebben geen melk van een andere moeder nodig, maar het is wel economisch belang. 
Heb je weleens uiers gezien van een koe die niet in die mallemolen meedraait. Ik wel … en je mond valt open van verbazing.
Die uiers zijn amper zichtbaar!  
De stakkers hier worden hooguit 5 jaar i.p.v. de ruim 20 jaar die ze kunnen worden.




We spraken een van de jonge, frisse, aardige en enthousiaste boerenknullen, deelnemers met hart voor de dieren.
Hij gaf net aan een van de koeien wat brokken en vroeg ons: Weet u waarom ik alleen deze koe brokken geef?
Nee, dat wisten wij niet.
Omdat deze zometeen gemelkt wordt … als ze die brokken krijgen, dan weten ze dat ze gemelkt worden, een bevrijding in dit geval vanwege die buitensporige uieromvang, neem ik aan. De gretigheid waarmee ook haar vriendinnen trachtten dat krachtvoer te bemachtigen, spreekt boekdelen.

Vinden ze het melken met die machine vervelend?
Nee, ik denk het niet, stel uzelf maar voor als u met een emmer water van 20 liter moet lopen zeulen.
Misschien zou ze liever zien dat er een kalfje aan dronk, probeerde ik nog.

Hij raakte zichtbaar op z’n hoede. Hij gooide het over een ander boeg. Woont u hier, is Gouda leuk om te wonen? Dè kaasstad?
Ik was echt niet van plan om hier de dierenactivist uit te hangen, maar het gaf wel een heel dubbel gevoel.




Ik vroeg nog hoe die hoorns verwijderd zijn.
Dat gebeurt door een dierenarts onder narcose als ze nog een kalfje zijn. Dat doen de boeren niet meer zelf.
Het is echt noodzakelijk, want anders is het veel te gevaarlijk, voor de koeien zelf en voor de boeren.

Ik slikte mijn verdere gedachten in. Deze knul was echt heel aardig en goed voor het dier. Kijk maar hoe ze glanst, zei hij nog, daar zie je aan hoe goed ze verzorgd is.
Ik geloof je, alleen staan onze ideeën over goede verzorging mijlen ver uit elkaar.



Conclusie: het blijft onnodig en raar om dieren op de markt in Gouda onder een partytent vast te binden en ten toon te stellen. IK kan me niet voorstellen dat iemand dat leuk vond.